فصل سيزدهم باب‌هاى لقطه ( اموال پيدا شده ) باب 1 كيفيت برخورد با مال پيدا شده 1743 - ( 1 ) حلبى گويد : « از امام صادق عليه السلام سؤال شد : گمشده‌اى را كه انسان مىيابد ، آيا بايد همانند بىنياز با آن رفتار كند ؟ امام عليه السلام فرمود : آرى . سؤال شد : چيز گمشده‌اى را كه انسان برمىدارد ، چه حكمى دارد ؟ امام عليه السلام فرمود : تا يك سال آن را اعلام مىكند ، اگر كسى به جستجوى آن آمد [ به وى تحويل مىدهد ] ؛ در غير اين صورت همانند مال خود اوست و امام سجاد عليه السلام همواره به خانواده‌اش مىفرمود : به آن دست نزنيد . » مرحوم شيخ طوسى قدس سره در كتاب الاستبصار مىفرمايد : « مقصود از حديث اين است كه يابنده گمشده ، حق تصرف در آن را دارد همان گونه كه در مال خود تصرف مىكند ولى هنگام آمدن صاحبش ، ضامن آن است و اگر پس از يك سال آن را صدقه داده باشد ، غرامت آن را بايد بپردازد . » 1744 - ( 2 ) على بن جعفر از برادرش امام موسى بن جعفر عليه السلام سؤال كرد : « شخص تنگدستى چيز گمشده‌اى را مىيابد ، آيا نسبت به آن همانند بىنياز بايد رفتار كند ؟ امام عليه السلام فرمود : آرى . و فرمود : على بن حسين عليه السلام همواره به خاندان خود مىگفت : به آن دست نزنيد . » 1745 - ( 3 ) در كتاب من لا يحضره الفقيه روايت مىشود كه امام صادق عليه السلام فرمود : « وقتى انسان چيز گمشده‌اى را مىيابد ، بهترين كارى كه با آن مىتواند انجام دهد ، اين است كه آن را بر ندارد و كارى به